رویکرد پدیدارشناسی، کیفیتی ویژه از ظهور معنا و آگاهی است. ادموند هوسرل (1859-1938) مبانی نظری این رویکرد را در نگره فلسفی نوینی به نام فنومنولوژی سامان بخشید. بر اساس نظرهای او، هیچ گونه شناخت هنجارگونه معتبر شمرده نمی شود، مگر آنکه با کنش «من» استعلایی کسب شود؛ بنابراین، فرد ابتدا باید، با اعمال شک فلسفی، تعریف ها و پیش فرض ها را به تعلیق درآورد تا برای «من»، زمینه درک و شناخت اصیل ایجاد شود. تاکید بر ادراکات و تجربیات و احساسات شخصی و پایبندی به تفکر انتقادی، از نشانه های پدیدارشناسی هوسرلی است و در آفرینش و نقد و بررسی ادبیات کودک و نوجوان بسیار اهمیت دارد. پژوهش حاضر که مبتنی بر تحلیل عناصر متن، رفتار شخصیت ها، به ویژه رفتار و سازمان ذهنی «مجید»، و تطبیق آن با آراء پدیدارشناسی است، نشان می دهد که مولفه های این نگرش در قصه های مجید، اثر هوشنگ مرادی کرمانی، وجود دارد.

در پژوهش حاضر برای اولین بار پیشامدها و پیامدهای چابکی بازاریابی در حوزه ورزش و تأثیر آن بر عملکرد سازمانی مورد بررسی قرار گرفت. جامعه آماری این پژوهش را 280 نفر نیروی فروش و بازاریابی شرکت مجید تشکیل دادند. برای تعیین تعداد اعضای نمونه از دو روش فرمول کوکران برای جامعه محدود و قاعده 10 برابری استفاده شد و 162 نفر به عنوان اعضای نمونه در نظر گرفته شدند. برای گردآوری داده ها با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی، پرسش نامه محقق ساخته با طیف پنج نقطه ای لیکرت در میان اعضای نمونه توزیع شد و 162 پرسش نامه دریافت شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از مدل سازی معادلات ساختاری استفاده شد و نتایج حاصل از آن نشان داد که هوشمندی بازاریابی، آموزش و توسعه و برنامه ریزی بازاریابی، پیشامدها و عوامل محرکی برای چابکی بازاریابی ورزشی هستند. همچنین چابکی بازاریابی ورزشی بر مزیت محصول جدید و قابلیت نوآوری تأثیر معنادار دارد و این دو متغیر از پیامدهای چابکی بازاریابی ورزشی هستند. عملکرد شرکت نیز پیامد دیگر چابکی بازاریابی ورزشی است که مزیت محصول جدید و قابلیت نوآوری نیز بر عملکرد تأثیر معنادار دارد و در نهایت تلاطم بازار رابطه بین چابکی بازاریابی ورزشی و عملکرد شرکت را تعدیل می کند. به طور کلی، طبق یافته-های پژوهش، چابکی بازاریابی ورزشی، یکی از روش های نوین بازاریابی است که شرکت های ورزشی موفق می توانند برای حفظ و بهبود جایگاه رقابتی خود بکارگیرند. در نهایت نیز پیشنهادهای کاربردی به مدیران شرکت های ورزشی و پژوهشگران آتی ارائه شد.

قصه های مجید مهم ترین اثر هوشنگ مرادی کرمانی است که در ایران و جهان پرآوازه گشته است. این کتاب  39 قصه دارد و به زبانی عامیانه و با نثری آمیخته از تعابیر و کنایات مردمی نوشته شده است. افزون بر جذابیت های داستانی قصه های مجید، زبان و بیان آن هم, مخاطب کودک و نوجوان را خشنود و مسرور می سازد. نگارندگان باتوجه به این پرسش که مرادی کرمانی چه نوع نثری را برای مخاطب کودک و نوجوان خود برگزیده، قصه های مجید را بررسی کرده اند. این پژوهش که با روش توصیفی تحلیلی انجام شده است، نشان داد که زبان قصه ها همانند اصل قصه ها، ساده، عامیانه، خوش آهنگ، برخوردار از بلاغتی طبیعی و سرشار از فرهنگ مردمی است. نویسنده به خوبی از ظرفیت های زبان عامیانه، به ویژه «کنایه» بهره برده است. در عبارات و جمله های کتاب، عناصر موسیقی ساز به کار رفته؛ از جمله تکرار که در نام آواها و اتباع و تعبیرات عامیانه دیده می شود و نویسنده از آن برای ایجاد موسیقی نثر، لحن و ریتم مناسب قصه استفاده کرده است. در قصه های مجید، جمله هایی وصفی دیده می شود که به دلیل داشتن معنای نزدیک و دور، می توان آن ها را توصیف کنایه ای نامید. در این مقاله فواید بلاغی استفاده از کنایه و نیز ویژگی تشبیه در قصه های مجید بررسی شده است.

امروزه آنچه در ادبیات کودکان و نوجوانان و به ویژه در حیطه داستان نویسی آن مطرح است، توجه به این نکته است که، داستان خلق شده برای کودکان و نوجوانان باید علاوه بر جنبه سرگرم کنندگی و برانگیختن حس زیبایی شناسی آنان، دربرگیرنده مسائل تربیتی، اجتماعی و اخلاقی نیز باشد؛ به طوری که آنان را در راه کشف هویت و معنای زندگی راهنمایی کند و به آن ها بیاموزد که برای تکامل شخصیت فردی شان به چه تجربه هایی نیاز دارند.هدف این مقاله، بررسی «قصه های مجید» هوشنگ مرادی کرمانی از منظر تربیتی و اجتماعی است. نویسنده اثر، با طنزی زیبا و هنرمندانه، مسائل اجتماعی و مشکلات حاکم بر جامعه را بیان می کند و این نوع آگاهی دادن طنز گونه از اوضاع و احوال اجتماعی به نوجوان، نقش تربیتی ارزنده ای در شکوفایی فکری و فرهنگی او ایفا می کند.

زمینه و هدف: بینامتنیت یکی از تکنیکهایی است که میتواند به خلق رمانهای جدید بر پایه متون کهن کمک کند. مطالعات بینامتنی یکی از رویکردهای مهم در پژوهشهای ادبی معاصر است و طبق آن، هر متن ادبی، بازخوانش و زایشی از آثار ادبی پیشین یا معاصر است. مجید شفیعی، از نویسندگان برجسته حوزه کودک و نوجوان کشور و برنده چندین جایزه ادبی، از جمله کسانی است که به این قالب ادبی روی آورده است. رمان «کابوس ماهان»، نوشته مجید شفیعی، بر پایه بینامتنیت و در پی بکار گرفتن شیوه ای تازه در روایت و گریز از شیوه های سنتی است. روش مطالعه: پژوهش پیش رو، مطالعه ای نظری به شیوه کتابخانه ای است که محدوده و جامعه مورد مطالعه آن هفت پیکر نظامی و کابوس ماهان را در برمیگیرد. یافته ها: درونمایه ستم ستیزی و زیاده خواهی در دو داستان و استفاده نمادین از نور در مقابل ظلمت از مفاهیم مشترکی است که با آن روبرو هستیم و استفاده از رنگ و نور نیز با بسامد بالایی که دارد، وجوه بینامتنی را در اثر فوق قوت بخشیده است. نتیجه گیری: شفیعی از بینامتنیت صریح تعمدی و بینامتنیت ضمنی بر پایه هفت پیکر در این اثر خویش استفاده کرده است و از شگردهای داستان پردازی و مفاهیم مشترک نیز بهره برده است.

چرم یکی از جذاب ترین و پر سودترین صنایع و تجارت جهان به شمار می رود، چرا که ارزش افزوده بسیاری را عاید فعالان خود می-کند. با این حال شرایط صنعت چرم در ایران، وضعیتی متفاوت با جایگاه مورد انتظار دارد و همچنان با سطح مورد نظر در امرتولید و صادرات فاصله دارد. هدف از این مطالعه ایجاد و گسترش اهمیت برند ملی در بین واحدهای تولید کننده برند چرم تبریز و بررسی پیامدهای حاصل از این فرایند و کمک به بهره وری برند سازمان می باشد. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش در زمره ی تحقیقات توصیفی پیمایشی قرار دارد. جامعه آماری این پژوهش کلیه مشتریان و مصرف کنندگان برند چرم تبریز در سطح استان آذربایجان شرقی می باشد. نتایج حاصل از این پژوهش نشان می دهد که پرستیژ برند بر جذابیت برند تأثیر مثبت و معناداری داشته در حالیکه تأثیر همین متغیر (پرستیژ برند) بر شناسایی برند مشتری تأیید نگردید. همچنین تمایز برند، منافع اجتماعی برند و تجربه برند بر جذابیت برند و جذابیت برند نیز بر شناسایی برند مشتری و بهره وری برند تأثیرگذار است. نتایج این پژوهش حاکی از آن است که تمایز برند و تجربه برند بر شناسایی برند مشتری و شناسایی برند مشتری بر بهره وری برند تأثیر معناداری دارد، ولی اثر منافع اجتماعی برند بر شناسایی برند مشتری تأیید نگردید. نتیجه گیری نهایی این این پژوهش نشان داد که برای ایجاد بهره وری برند در صنعت چرم متغیرهای تأثیرگذار زیادی را در نظر گرفت.